donderdag 28 februari 2013

Er was eens...

Er was eens een hele oude kast.
Ik denk zo'n 80 jaar oud al..
De kast stond ergens in Brabant in een garage bij de eigenaresse die ooit een timmerman de opdracht had gegeven een handige kast te timmeren.
Jarenlang had de kast trouw zijn dienst gedaan.
Maar nu stond hij toch een tikje afgedankt in de garage waar hij toch nog steeds trouw zijn dienst deed door het bergen van bloempotjes, tuinscharen en afwasmiddelen enzo.


Toen kwam er eens een meisje (nou ja, meisje...eigenlijk al lang niet meer maar "toen kwam er eens een vrouw" klinkt zo volwassen;))
Het meisje hield van hout, oud en imperfectie en streelde de kast liefdevol en troostend.
"Neem maar mee hoor" zei de eigenaresse nonchalant, "Het staat me eigenlijk maar in de weg".
Zo verhuisde de kast van Brabant naar Zeeuws Vlaanderen.



Het kreeg een plaats in de huiskamer waar een knalroze behangetje hing.
Hoogzwanger en getergd door nesteldrang schilderde het meisje de kast in dezelfde tint als het behangetje.

Het meisje kreeg 2 dochters maar wat had ze een heimwee...
Heimwee naar Gelderland en de rivier die ze zo op haar duimpje kende.
Zo gebeurde het dat er een verhuizing plaats ging vinden.
De kast ging mee. Behield zijn zelfde roze kleurtje.


En zo gebeurde het dat de kast nu in een vinexhuisje staat waar hij zo af en toe tevreden krakend, de schatten van het meisje bergt.
Waar hij koekjes, snoepjes voor de dochters beheert. Kringloopgelukjes en serviesjes van het meisje.
En weet je wat? Hij voelt zich er thuis, net als de rest van het gezin!
 

2 opmerkingen:

  1. Wat kun jij het leuk vertellen! En al die kleuren, heerlijk. Is de Vinex- muur ook knalroze geworden?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oef, wat een explosie van fijne dingen!!!
    Super mooi!

    BeantwoordenVerwijderen